Netherlands, you’re doing it right!

It’s a beautiful country, full of interesting ideas, infrastructure, and chocolate sprinkles. Who else in Europe is parking their car next to the canal, like on the edge? One mistake and…your car is in the water. I guess you must have some confident drivers. Or reckless ones, because they are more strong with bikes so…the hell with cars and canals.

What’s more confident in Holland? People on bikes! Mann! They have a special place and special treatment there. It’s a movement and majority. Holland is a bike. That’s it. I dare you to fight them when they drive over your feet (had happened to me, almost!)

People in Holland speak at least three languages. English, German and of course Dutch. That’s a freaking skill. Maybe the secret is with all of the chocolate sprinkles they put every day on the bread. You eat – you speak. Hell yeah.

They’re the best water managers in the entire world. It’s amazing how they were forced by the mama nature to do so. Caring about the environment for their protection as well is something we should learn from them. Carry on.

Holland is green (hm. double meaning here). Their love for flowers, tulips, and watermills is stunning and cute. They care about nature not only in sense of protection but also as for appreciation and just general enjoyment. Effect? Awesome views, awesome landscape – full of colors.

It’s a rainbow country (hm. another double meaning). Sure, they have flaws. Who cares? Just take a bike, buy some tulips and go protect the environment while eating chocolate sprinkles. Just like that.

Advertisements

Good, but not good

I’ve encountered a lot of distress lately. It’s about self-confidence, any sense of self-value or in fact who you are. Seems easy, but that’s how foreigners feel daily. It comes down mostly with work and how they treat you over there. Everything else in manageable.

What to do when you’ll hear all of the compliments, like how you’ve improved or how everything I do is amazing or yo, you’re very talented and everyone has a lot of respect and understanding with what I need to face regarding languages – and in the end it closes up with simple “you’re good, but…not good enough”. The biggest joke I’ve heard in my life. Just smile. But do it rather with the joker style.

What to do when you’ll hear all of the promises, like what kind of plan do they have for you and so on, what kind of responsibilities and since you’re so amazing we want you here and there to do this and that – but… it’s not happening and it won’t in the nearest future? They’re telling you “until we decide, we will use you and let you rot where you don’t belong”. Oh, boi. Eat tuna every day. Or any fishes. Let them smell that rot.

What to do when you’ll get all of the responsibilities, that nobody wants to do, but hey…you’re so reliable and the way you deal with sorting those documents… it’s just wow. It’s like “we want you here…for cleaning our mess up”. Ow. Have fun if it’s not what they promised you on their job interview. Let it ride. At some point, the karma will ride them.

What to do when you’ll be constantly undervalued and no matter what you do, it’s always questionable? Well, how about you don’t question yourself, you do what you do with 101%, you set the bar high and just keep going. Go somewhere where they will value you. Have some faith and determination.

But don’t forget to show the middle finger. Have you thought about the specific person? Great, you’ll know where to start.

Coś wstało

To uczucie, które daje ciepło. Ot tak, znikąd. Nie potrafisz tego trafnie zinterpretować, ale jest ci słonecznie. Wszystko nabiera sensu. Niewiadomo jak i skąd. Ktoś nacisnął przycisk i jest dobrze. Kto? Ty.

To samoistne rozluźnienie. Ot tak, po prostu. Przyszło i zostało! Oby na dłużej albo w ogóle na zawsze. Niech tak będzie.

To wiecznie wyczekiwany sukces, który w końcu nabiera jakiegoś kształtu. Widzisz koniec mocno świecącego tunelu, który jeszcze niedawno był cały czarny i śmierdzący. Pragniesz tam być najlepiej na wczoraj. Bierzesz rolki i zasuwasz.

To długo przemijające zakłopotanie, stale towarzyszące, które nagle… poszło sobie do kogoś innego. Nudny jesteś, bo masz wszystko gdzieś i nieustannie wyczekujesz wszelkiego rodzaju pozytywności. A sio, problemy, a sio!

To małe zwycięstwa z dnia codziennego, które błyskawicznie zapominane, leżą na półce gotowe do śmieci. Zastosuj recykling, czasem naprawdę warto. Jest w tym coś zabawnie pięknego. Wystarczy przesortować i zachować.

To banalne i niedostrzegane gesty. Wielka radość tkwi w najmniejszych szczegółach. Otwórz oczy, największe szczęście jest tuż przed tobą. Tak zwyczajnie, w prostocie powszedniości.

To błyskawicznie napływająca myśl, że będzie tylko lepiej, że jest w porządku i – że w ogóle ogarnij się. Nagle sofa staje się ostatnim miejscem, w którym chciałbyś się znajdować. Płyń, tym razem z prądem.

Coś wstało i wyszło przez zamknięte wcześniej drzwi. Idź i nie wracaj.

Coś siedzi

To myśl, na której wspomnienie tracisz ochotę do wszystkiego. Każde potknięcie, niedociągnięcie, słowa niewypowiedziane, czyny niewykonane. Coś co mogło, ale się nie zdarzyło. Tęsknota za czymś, co nigdy się nie stanie. Zatrać się, jednocześnie omijając rzeczywistość. Incepcja nie pomaga.

To zwątpienie, które obezwładnia. “Nie uda ci się”, “nie masz czasu”, “nie potrafisz”, “nie dasz rady”, “po co”, “to nie ma sensu”. Wmawianie sobie bzdur w niczym nie pomaga. Zazwyczaj jest to wiadome, ale łatwiej jest wątpić. Po cóż się męczyć, prawda?

To pragnienie, które się nie ziściło. Czasu i swych decyzji cofnąć się nie da. Można za to być podświadomie wściekłym i auto-sabotaż dostajemy w pakiecie. Wybaczyłeś i ruszyłeś dalej. Ok. Twój mózg jest innego zdania.

To pewność siebie, która nie istnieje. Niewyraźny jesteś, pokaż jaki prowadzisz plastikowy żywot. Niewielkie turbulencje i tracisz opanowanie. Byle tylko, byle by. Byle ja, byle o mnie. Byle na niby, byle coś.

To leń, co dziwne rzeczy podpowiada. Oczywiście wierzysz w te brednie. Nie chce mi się, będę nic nie robić. Parę chwil później przechodzisz kryzys egzystencjalny, bo przecież nic nie zostało zrobione! Jak to? Tak to. Ufasz leniowi.

To stabilność typu peleryna niewidka, prawie nieobecna. Temat jest częsty, ale niewidoczny, ciążący, ale przeźroczysty, ważny, ale po prostu nie widać. Dążysz do perfekcji w zakłamanych realiach. Może kiedyś w końcu złapiesz swój własny ogon.

To głęboka zaduma, że jaki, jak. Stało się i się od-stać nie może. Coś skomplikowanie prostego, wiecznie nachodzącego. Pozornie nic i ok, a jednak wisi i śmierdzi. Zmienić nie można, rozmyślać za to i rozpamiętywać, zawsze! Wypierz te brudy.

To naglące cele. Twoja płomiennie bierna motywacja, fałszywie podtrzymuje narastające wymysły. Nie nadążasz, siadasz na sofie, rozmyślasz i…cykl się zamyka.

Coś siedzi i wstać nie potrafi.

Professional-ish

I live in a funny fairy-tale where people care about what they’re doing so the job is done just about right. Decent foundations and clear work morals are something we shouldn’t discuss – it’s already there. Wait… what?

Dear Ms.Nurse, share your knowledge with grace when I’m asking about who is the last person in the line. I’m there to get help not to make your day harder.

HR Department. Three different teams and nobody has read my resume. It must be hard reckoning to improvise questions for a job vacancy. How Rude.

Hey, Mr.Shipping! How about being a bit nicer? Yes, the driver is late and no, he will not make it on time. There is a giant traffic jam and there is nothing you can do about that.

Lady Secretary from the firm X. When I’m calling you with a very specific question it means I couldn’t find an answer anywhere else. Oh, boi. It must have hurt to use a brain.

Financial dude. Please don’t make the fool out of me. We don’t have to know everything. You’re here to advise me not to mock me.

Puh-lease.

Surprise

It isn’t easy to surprise me. Recently a few stuff has happened that blew my mind. Yes, I was surprised. It’s actually quite confusing. These are some of them:

1. Whistling as a method to calm somebody down.

No joke here. It happened during some silly fight. Suddenly things got out of control. A perfect way to solve it? Whistling! Yes, we are dogs. We know exactly what to do when you’ll whistle. No harmony. Whistle your issues away, that’s cool.

2. Kissing mommy on the mouth.

Grown-ass men kissing his mother on the mouth. Oh, boi. I could understand that sometimes a relationship between a son and the mother is close and special, but let’s be real – it’s disgusting. You’re kissing your mom and a few hours later your wife or your girlfriend? Poor woman.

3. Having a direct tattoo on the throat.

You have every right to express yourself the way you want, I respect that. Please, consider your tattoo not to be angry grizzly on your throat. Especially when your face is cute! Sorry, I would never take it seriously. That grizzly would have sucked my attention every time.

4. Being asked a weird question on the street.

Typical Tuesday. I’m coming back home from work and some teenage girl is asking me if I would want an ice cream. I should mention: it’s obviously cold. The girl wasn’t bothered by it, wearing a top that revealed her tummy. Nope, I didn’t take it.

5. Drinking beer at work.

Sorry but wtf?! Ok, you’re the boss, I get it. You’re also an example, moron. If you’re drinking the beer, can I as well? Can everybody? I don’t see any logic here. Unless it’s just the show-off, like “I can do whatever I want, but you must follow the rules”. It’s highly disrespectful not to mention unprofessional.

Mäh.

Mindfully irritating

There are few behaviors that I will never understand. Ever. It doesn’t surprise me anymore but it makes me feel quite overwhelmed that those are largely common and nobody bats an eye.

I’m lending the book from the public library. It’s a guide to improve your language so as you can imagine, it’s full of exercises. What do people do? They’re writing in the book with their pen as they own it.

I’m driving through the city. Trash everywhere. Trash next to the road and trash on the lawn or in every possible angle. What do people do? They’re littering because they don’t care and don’t respect our environment.

I’m in the Bahn, standing. Rush hours. Pregnant lady, with a visible belly, comes to my area. What do people do? They look the other way. Especially women.

I’m in the supermarket, going through stuff. I see some things that don’t belong to this specific area. What do people do? They’re leaving products on the shelves randomly. No respect for Ordnung!

I’m entering a public toilet. I want to do to my business there but I’m choosing to abort the place instead. What do people do? They’re not flushing, leaving the used paper on the floor, peeing on the floor and in the end, everything looks and smells like some kind of battlefield.

What a mockery.